Z dniem 16 kwietnia 1925 został przeniesiony z korpusu oficerów administracji (dział gospodarczy) do korpusu oficerów intendentów w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 5,4 lokatą, z równoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów służby intendentury i pozostawieniem na dotychczasowym stanowisku. 3 maja 1926 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 12. lokatą w korpusie oficerów intendentów. W 1928 pozostawał w kadrze oficerów intendentury z przydziałem do Rejonowego Kierownictwa Intendentury Warszawa na stanowisko zastępcy kierownika. Z dniem 27 listopada 1931 został przeniesiony z Kierownictwa Administracji Pieniężnej rejonu Warszawa III do Kierownictwa Administracji Pieniężnej w siedzibie Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisko kierownika. Z dniem 30 września 1934 został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Warszawie przy ul. Jagiellońskiej 52.
Do 22 września 1937 posiadał tytuł „dyplomowany”. Do końca lat 30. był członkiem zarządu głównego Związku Sybiraków.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 walczył w obronie Warszawy, a w czasie okupacji – w szeregach Armii Krajowej. W powstaniu warszawskim pełnił służbę w grupie eksploatacyjno-rekwizycyjnej Kwatermistrzostwa Komendy Okręgu Warszawa AK.