W 1774 roku (albo w 1791 roku) Iwańsk i okoliczne folwarki zostały nabyte przez Tadeusza Wołodkowicza (zm. w 1776 roku), krajczego wojewody mińskiego. Po nim właścicielem tych (i wielu innych dóbr, obejmujących dwadzieścia kilka wsi i parę miasteczek) był jego przyrodni brat, Wincenty Wołodkowicz (1761–1839). Iwańsk i kilka innych wsi odziedziczył po nim jego syn Ignacy Emanuel (1808–1852), a po nim ostatnim właścicielem Iwańska był jego syn, Wincenty (1846–1927), sędzia honorowy, deputat szlachty z powiatu lepelskiego, rzeczywisty radca stanu carskiej Rosji. Jego majątek w 1917 roku zajmował około 75 tysięcy dziesięcin ziemi, lasów i jezior.
Po II rozbiorze Polski w 1793 roku te ziemie, wcześniej należące do województwa połockiego Rzeczypospolitej, znalazły się na terenie powiatu lepelskiego guberni witebskiej Imperium Rosyjskiego.
W 1812 roku w czasie inwazji na Rosję przez Iwańsk przechodził francuski II Korpus Wielkiej Armii. Marszałek Nicolas Charles Oudinot w bitwie na polach iwańskich rozbił armię feldmarszałka Piotra Wittgensteina.
W XVIII i XIX wieku we wsi istniała stara drewniana kaplica, wybudowana jeszcze przez jezuitów (została zniszczona po 1914 roku).