Powyższy stan powoduje, że tylko nieliczne z jezior Puszczy Noteckiej nadają się do uprawiania turystyki wodnej, czy tworzenia kąpielisk.
Jeziora w Puszczy Noteckiej, według Pawła Andersa i Władysława Kusiaka, dzielą się na cztery zasadnicze grupy: jeziora mialskie, jeziora nowokwiejeckie, jeziora sierakowskie, jeziora soleckie.
Jeziora mialskie Grupa jezior o charakterze rynnowym, położona w dolinie Miały (dawniej były to trzy równoległe rynny). Poziom wody w ośmiu jeziorach na Miale utrzymywany jest wyłącznie dzięki urządzeniom spiętrzającym - bez nich akweny te bardzo szybko uległyby zanikowi. Połączenie z Miałą utraciły jeziora: Główki, Święte i Zdręczno, które z tego powodu ulegają wypłycaniu i zarastaniu.
Jeziora nowokwiejeckie Grupa ma charakter rozproszony i składają się nań niewielkie akweny. Dominują kształty zaokrąglone lub owalne. Całość położona jest wyżej względem poziomu morza niż pozostałe grupy.