Przewieziono ją do Moskwy, gdzie sąd okręgowy skazał ją na zesłanie na Syberię do miejscowości Łużki.
Latem 1881 uciekła z miejsca zesłania.
W latach 1881–1885 dokonała szeregu dużych kradzieży i oszustw w miastach Rosji. W roku 1885 została zatrzymana przez policję w Smoleńsku i za swoją przestępczą działalność skazana na 3 lata katorgi (do roku 1893 prace katorżnicze odbywano w specjalnych więzieniach, znajdujących się w europejskiej części Imperium Rosyjskiego) i 50 uderzeń chłostą.
30 czerwca 1886 roku Sońka dokonała ucieczki ze smoleńskiego więzienia, wykorzystując pomoc zakochanego w niej dozorcy. Po czterech miesiącach spędzonych na swobodzie została aresztowana w mieście Niżny Nowogród, osądzona za nowe przestępstwa i ucieczkę z katorgi, i w 1888 roku zesłana na katorgę na wyspie Sachalin, gdzie po dwóch próbach ucieczki zakuto ją w kajdany. Podczas pobytu na Sachalinie postanowieniami więziennej administracji była poddawana karom cielesnym. W 1890 roku spotkał się z nią Anton Czechow. Opisał katorżniczkę Sofię Bluwstein w książce Wyspa Sachalin.