Na przełomie lat 50. i 60. XX wieku, Żydowski Fundusz Narodowy zasadził 20 tys. hektarów lasów na wzgórzach Gilboa. W wyniku tej wielki akcji udało się odtworzyć tutejszy drzewostan, w skład którego wchodzą głównie sosny, szarańczyny i eukaliptusy. Jednak obszar najwyższych wzniesień wzgórz Gilboa pokrywały trawiaste łąki, na której były położone stanowiska górskiego Irysa Hajnej (hebr. אירוס הגלבוע, Iris ha-Gilboa). W celu ochrony środowiska naturalnego tego obszaru, w dniu 29 stycznia 1970 roku utworzono Rezerwat przyrody Ha-Gilboa. Początkowo zajmował on obszar o powierzchni 7280 hektarów. Pod koniec 2008 roku jego obszar powiększono o 39,9 ha kamieniołomów przy kibucu Bet Alfa (pozostałe 67,9 ha pozostawiono pod dalszą działalność górniczą). Istnieją plany dalszego poszerzenia rezerwatu o kolejne 2000 ha.
Zbocza gór porasta typowa roślinność śródziemnomorska z szarańczynami i sosnami, powyżej których rozciągają się tereny trawiaste z rozrzuconymi krzakami kruszyny. Znajduje się tutaj niezwykle rzadkie stanowisko górskiego Irysa Gilboa. W okresie wiosny wzgórza odwiedzają liczni turyści, aby podziwiać jego purpurowe kwiaty. W przeszłości irysy były często zbierane przez ludzi, a obecnie są prawnie chronione w Izraelu i ich zrywanie jest zabronione.