Warunki naturalne Oazę tę tworzą dwa główne półwyspy (Stornes na zachodzie i Broknes na wschodzie), cztery mniejsze i około 130 wysp; od południa ogranicza ją czoło lodowca. Niewiele jest w niej głazów narzutowych i moren, szczyty wzgórz są przeważnie nagie i silnie zerodowane. Półwysep Broknes jest jednym z niewielu obszarów Antarktyki, których nie objęło w całości ostatnie zlodowacenie, dzięki czemu zachował się na nim zapis osadów sięgający 130 tys. lat wstecz. W oazie znajduje się ponad 150 jezior, przeważnie słodkowodnych. Rośliny lądowe, pingwiny i foki występują rzadko, w rozpadlinach skalnych gnieżdżą się petrele śnieżne, a skuy są najczęściej spotykane w pobliżu zabudowań stacji.
Oazę Larsemann Hills obejmuje Szczególnie Zarządzany Obszar Antarktyki nr 6 (Larsemann Hills, East Antarctica). Półwysep Stornes, większy z dwóch, obejmuje Szczególnie Chroniony Obszar Antarktyki nr 174 (Stornes, Larsemann Hills, Princess Elizabeth Land) o powierzchni 21,13 km². Został on wyznaczony ze względu na unikalną geologię tego półwyspu i występowanie nietypowych minerałów (borokrzemianów i fosforanów); trzy z nich zostały po raz pierwszy opisane z tego półwyspu. W obszarze tym, jak i w pozostałej części Larsemann Hills, często występują weddelki arktyczne.
Przypisy
Kategoria:Oazy antarktyczne Kategoria:Szczególnie chronione obszary Antarktyki Kategoria:Szczególnie zarządzane obszary Antarktyki