9 głosi W zatargach o charakterze międzynarodowym, nie dotyczących ani honoru ani interesów żywotnych, a wynikłych wskutek różnicy zapatrywań na kwestie stanu faktycznego, Mocarstwa Umawiające się uważają za pożyteczne i pożądane, aby Strony, które nie mogły dojść do porozumienia w drodze dyplomatycznej, ustanowiły, o ile okoliczności na to pozwolą, międzynarodową Komisję badań, powołaną do ułatwienia rozstrzygania tych sporów, wyjaśniając, za pomocą badania bezstronnego i sumiennego, kwestie faktyczne.
Komisję ustanawia umowa między Stronami sporu. Komisja normuje szczegóły procedury, nie przewidziane w umowie lub Konwencji i przeprowadza wszystkie formalności, wymagane przy postępowaniu dowodowym. Ma ona prawo żądać od Stron wszelkich wyjaśnień i informacji, jakie uzna za pożyteczne. W oznaczonym terminie każda ze Stron komunikuje Komisji i drugiej Stronie stan faktyczny, o ile zachodzi tego potrzeba, a w każdym razie akta, dowody i dokumenty, jakie uzna za pożyteczne w celu wykrycia prawdy, oraz listę świadków i rzeczoznawców, których przesłuchania sobie życzy. Świadkowie i biegli są powoływani albo na żądanie Stron, lub też z urzędu przez Komisję, a w każdym razie za pośrednictwem rządu państwa, na którego terytorium się znajdują.