We wrześniu 1969 przeszedł do Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR w Warszawie. W 1972 otrzymał nominację na docenta i od 1974 do 1978 kierował Zakładem Filozofii. Od 1975 do 1978 był prorektorem WSNS. Habilitował się w 1975, od 1983 był profesorem nadzwyczajnym. W lipcu 1984 został powołany na dyrektora Instytutu Teorii Kultury i Polityki Kulturalnej w Akademii Nauk Społecznych.
Brat Teodora i Stanisława. Mąż Marii z domu Mikrut (1945–2020), ojciec Moniki.
Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera Q KOL 4-3-3).
Wybrane publikacje Dembowski, Warszawa: „Wiedza Powszechna”, 1968. Społeczeństwo i polityka. Wybór tekstów, Warszawa: „Książka i Wiedza”, 1968. Filozoficzne problemy współczesnego chrześcijaństwa, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973. O filozofii marksistowskiej, Warszawa: „Książka i Wiedza”, 1975. Ideały społeczne socjalizmu, Warszawa: Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1978. Wybrane problemy teoretyczne marksizmu-leninizmu w myśli współczesnej, Warszawa: Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR, 1978. Zarys filozofii marksistowskiej, Warszawa: „Książka i Wiedza”, 1979. Problemy ideologii i światopoglądu w myśli Lenina, (red.) Warszawa: IPPM-L KC PZPR, 1980. Wybrane problemy teoretyczne marksizmu-leninizmu w myśli współczesnej (red.), Warszawa: „Książka i Wiedza”,