Studia w Cambridge kończył pod naukową opieką Edgara D. Adriana (laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w roku 1932 „za odkrycia dotyczące funkcji neuronów”) oraz Williama Rushtona, zainteresowanego widzeniem barwnym. Uzyskał doktorat w dziedzinie neurofizjologii mózgu. Studia podoktoranckie odbył w Harvard University pod kierownictwem pasjonata neurofizjologii, Stephena Kufflera.

Jako profesor University of Cambridge pozostał wierny dziedzinie neurofizjologii, a przede wszystkim doświadczalnym i teoretycznym badaniom systemu wzrokowego. Pracę w Cambridge przerwał w roku 1964, udając się do University of California w Berkeley, skąd wrócił do Cambridge po dziewięciu latach.

W Berkeley jego współpracownikami byli m.in. Colin Blakemore i Donald I.A. MacLeod. Za jego uczniów są uważani neurofizjolodzy: Cambridge – Denis G. Pelli, Kathy T. Mullen, Peter Foldiak, Curtis L. Baker, Dan Kersten, Adar Pelah, Srimant Tripathy, Willy Wong University of Oxford – Michael Hawken, University of California (Berkeley) – Colin Blakemore, Clyde W. Oyster, Ralph D. Freeman, John D. Pettigrew, William R. Levick, Ken Nakayama, Stephen S. Easter Jr