Od stycznia 1943 do listopada 1945 rezydent NKWD w USA (Nowy Jork), 11 lutego 1943 awansowany na majora, a 4 października 1944 podpułkownika bezpieczeństwa państwowego, od czerwca 1946 do lipca 1947 zastępca szefa Wydziału „1-E” 1 Głównego Zarządu MGB ZSRR, od lipca 1947 do września 1950 szef Wydziału 4 Zarządu 5 Komitetu Informacji przy Radzie Ministrów/Ministerstwie Spraw Zagranicznych (MID) ZSRR, od 1949 pułkownik. Od września 1950 do grudnia 1951 szef Wydziału 2 KI przy MID ZSRR, od 15 stycznioa 1952 p.o. szefa, a od kwietnia 1952 do 17 marca 1953 szef Wydziału 4 Zarządu 1 Głównego MGB ZSRR, od 17 marca do 9 maja 1953 szef Wydziału 11 Zarządu 2 Głównego MWD ZSRR, od 9 maja 1953 do 18 marca 1954 zastępca szefa Wydziału 6 Zarządu 2 Głównego MWD ZSRR, następnie w KGB – zastępca szefa Wydziału 6 Pierwszego Głównego Zarządu KGB, a od 16 lipca 1954 do 2 sierpnia 1963 szef Wydziału 10 Pierwszego Głównego Zarządu KGB, od sierpnia 1963 do grudnia 1966 starszy konsultant Grupy Konsultantów przy Kierownictwie Pierwszego Głównego Zarządu KGB, następnie na emeryturze. Pochowany na Cmentarzu Wagańkowskim w MoskwieМогилы знаменитостей. Московский некрополь.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Leonid Kwasnikow · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.