5 stycznia 1921 został urlopowany bezterminowo i przeniesiony do rezerwy. 6 października 1925 został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 10. lokatą w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. Odbywał ćwiczenia wojskowe w szeregach 3 pułku ułanów w 1928, oraz w Centrum Wyszkolenia Kawalerii i 11 pułku piechoty w 1931.
Podjął służbę w administracji państwowej II Rzeczypospolitej. Pełnił funkcję kierownika Urzędu Pośrednictwa Pracy i Opieki nad Uchodźcami w Łodzi. W 1926 został absolwentem prawa na Uniwersytecie Warszawskim. Później sprawował stanowisko szefa wydziału powiatowego i radcy w Urzędzie Wojewódzkim w Łodzi. W 1929 był zastępcą szefa Wydziału Bezpieczeństwa województwa łódzkiego. Od marca 1930 był kierownikiem Wydziału Bezpieczeństwa Publicznego w Urzędzie Wojewódzkim w Białymstoku. Następnie od października 1931 do 12 października 1932 sprawował urząd starosty powiatu szczuczyńskiego z siedzibą w Grajewie, od września/października 1932 do 1936 urząd starosty powiatu łomżyńskiego.