Bez niej nie można było utrzymać substancji ziemskiej i szlacheckiej.
Łagunowie zostali uznani w szlachectwie z wpisem do części szóstej Księgi Starożytnej Szlachty tzw. odwiecznej – posiadającej szlachectwo przed 1685 r.
Łagunowie Do tego rodu należeli między innymi (w układzie chronologicznym): Stosław (Klemens Stanisław) Łaguna (23.02.1833-28.04.1900) – syn Jana i Izabeli z Nideckich; profesor Prawa Polskiego na Uniwersytecie w Sankt Petersburgu, powstaniec styczniowy; Stanisław Ignacy Łaguna (18.01.1878-1.08.1943) – syn Zygmunta i Marii z Ubyszów h. Cholewa, dyrektor departamentu komunikacji Delegatury rządu na Kraj, Dyrektor Kolei Państwowych PKP w Radomiu i Katowicach, we Lwowie, dyrektor Dep. Ruchu Kolei Ministerstwa Komunikacji. Pseudonim „Zbrojny”. Stracony w Oświęcimiu; Sławomir Łaguna (1889–1940) – syn Leona Antoniego, inż. leśnika i Zofii z Farańskich, prezydent miasta Siedlce, poseł na sejm, członek PPS; Mikołaj Łaguna (Łagunow) (14.06.1890–1940) – syn Pawła, generała-majora wojsk carskich i Serafiny von Kothen, porucznik, zamordowany w Katyniu; Aleksander