Był również współzałożycielem Naczelnej Organizacji Technicznej.
Sprawował także funkcję dyrektora generalnego Centralnego Zarządu Dróg Publicznych i wiceministra komunikacji. Z jego inicjatywy w 1955 powstał Instytut Budownictwa Drogowego (IBD).
Był członkiem Komitetów Wykonawczych Światowej Organizacji Federacji Inżynierskich i Światowej Organizacji Kongresów Drogowych.
Z nazwiskiem Gajkowicza wiąże się budowa 25 tys. km nowych dróg i modernizacja w latach 1945−1965 ok. 32 tys. istniejących dróg.
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 2B-tuje-13).
Ordery i odznaczenia Order Budowniczych Polski Ludowej (1 września 1971)Twórca nowoczesnych dróg polskich. Osobistości 200-lecia Centralnej Administracji Drogowej „w uznaniu wybitnych zasług w dziedzinie drogownictwa oraz długoletniej działalności politycznej i społecznej”. Order Sztandaru Pracy II klasy (22 lipca 1952) „za zasługi położone dla Narodu i Państwa w dziedzinie budownictwa”. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (15 lipca 1955) „za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie transportu drogowego”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (15 sierpnia 1947) „za zasługi w dziele odbudowy dróg w Polsce”. Złoty Krzyż Zasługi (trzykrotnie: 9 listopada 1931 „za zasługi na polu pracy zawodowej i społecznej”., 6 czerwca 1939 „za zasługi w