W maju 2009 sąd okręgowy skazał go na siedem miesięcy więzienia w zawieszeniu na dwa lata za znęcanie się nad wówczas 21-letnią studentką, czego miał dopuścić się w nocy 27 października 2005 w klubie nocnym „Bachus” w Lublanie. Sąd drugiej instancji w listopadzie 2010 skazał go na siedem miesięcy więzienia za przemoc seksualną i pięć miesięcy za lekkie uszkodzenie ciała, a następnie wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu co dwa lata. Sąd Najwyższy w maju 2011 podtrzymał wyrok, skazując Nabera na siedem miesięcy więzienia w zawieszeniu na dwa lata. Naber utrzymywał, że jest niewinny, a zarzucane my czyny nie zostały udowodnione. thumb|Naber podczas 62. Konkursu Piosenki Eurowizji w Kijowie (2017) W 2011 z utworem „Bistvo skrito je ocem” wystąpił w finale programu EMA 2011. W 2014 wydał album pt. Na glavo, który wydał także w wersji anglojęzycznej jako No Helmet, a z promującą oba wydania płyty piosenką „I Won’t Give Up” wystąpił w finale programu EMA 2014. thumb|Naber (2021) W 2017 z utworem „On My Way” zwyciężył w finale programu EMA 2017 i reprezentował Słowenię w 62. Konkursie Piosenki Eurowizji w Kijowie, w którym zajął 17.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Omar Naber · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.