Podstawą działań bojowych piechoty było zgranie jej środków ogniowych z ruchem i uderzeniem wojsk.
W okresie formowania 1 Armii Polskiej w ZSRR planowano na wzór radzieckich korpusów strzeleckich utworzyć dwa korpusy piechoty. Rozkazem dowódcy 1 AP nr 00130 z 5.07.1944 roku, w Sumach rozpoczęto formowanie dwóch dowództw korpusów piechoty. Koncepcję tę jednak odrzucono, a armie składały się z pięciu dywizji piechoty i z jednostek innych rodzajów broni: brygady kawalerii, brygad pancernych, artylerii, inżynieryjnych itp. Ostatecznie, najwyższym szczeblem organizacyjnym były wielkie jednostki piechoty – dywizje piechoty. Każda dywizja piechoty składała się z dowództwa, sztabu, trzech pułków piechoty, pułku artylerii lekkiej oraz oddziałów dywizyjnych. Pułki piechoty składały się z dowództwa, sztabu, trzech batalionów piechoty, artylerii i innych pododdziałów pułkowych. Batalion piechoty składał się z dowództwa batalionu, trzech kompanii piechoty, kompanii ciężkich karabinów maszynowych, kompanii rusznic przeciwpancernych, kompanii 82 mm moździerzy, plutonu 45 mm armat ppanc, plutonu gospodarczego, plutonu łączności i plutonu sanitarnego. Kompania piechoty składała się z dowództwa, trzech plutonów piechoty, plutonu ckm, plutonu moździerzy 50 mm i drużyny sanitarnej.