W wyborach parlamentarnych z października 2014 uzyskał mandat poselski z ramienia BPP. 1 marca 2015 został zatrzymany przez funkcjonariuszy moskiewskich służb policyjnych w czasie marszu na cześć zamordowanego Borisa Niemcowa. Rosyjscy śledczy mieli mu zarzucić przyczynienie się do pożaru Domu Związkowego w czasie zamieszek w Odessie z 2 maja 2014, kiedy to zginęło około 40 prorosyjskich demonstrantów. Jeszcze tego samego dnia Ołeksij Honczarenko został zwolniony, zarzucił zatrzymującym pobicie oraz brak możliwości kontaktu z prawnikiem i lekarzem.
W 2019 jako kandydat niezależny z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję. W 2020 ponownie wybrany do rady obwodu odeskiego. W 2015 został przedstawicielem ukraińskiego parlamentu w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy, a w 2022 jednym z wiceprzewodniczących komitetu ds. migracji, uchodźców i przesiedleńców w ZPRE.
Odznaczenia Medal „Za owocną pracę na rzecz Białorusi” – Zjednoczony Gabinet Przejściowy Białorusi, 2026
Przypisy
Kategoria:Deputowani Rady Najwyższej Ukrainy Kategoria:Ludzie urodzeni w Odessie Kategoria:Politycy Partii Regionów Kategoria:Politycy Bloku Petra Poroszenki Kategoria:Ukraińscy samorządowcy Kategoria:Urodzeni w 1980