Samooskarżenie fałszywe, które występuje częściej niż szczere, wynika najczęściej z: chęci osłonięcia przed odpowiedzialnością karną osoby, którą w rzeczywistości popełniła przestępstwo; napięcia nerwowego uniemożliwiającego dłuższe ukrywanie czynu bądź jego następstw; z przekonania, że dobrowolne zgłoszenie się może wpłynąć na złagodzenie kary; z chęci uniknięcia odpowiedzialności za przestępstwo zagrożone wyższym wymiarem kary; z zaburzeń psychicznych.
Osoba fałszywie samooskarżająca się nie może być podmiotem przestępstwa fałszywego oskarżenia (art. 234 k.k.).
Samooskarżenie fałszywe może wypełniać znamiona poplecznictwa (art. 239 § 1 k.k.), jeżeli jego celem jest pomoc innej osobie w uniknięciu odpowiedzialności karnej. Fałszywe samooskarżenie jest wykroczeniem, jeśli wywołało zbędne czynności wprowadzonego w błąd organu ścigania (art. 66 k.w.).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Prawo karne