Znaczenie węgla aktywnego podnosi fakt, że jest to substancja nietoksyczna, tania w produkcji, otrzymywana m.in. z drewna i z rozmaitych odpadów produkcji rolniczej, np. ze skorup orzechów, pestek i nasion owoców, łupin, łusek, słomy i wielu innych, a jednocześnie łatwa do utylizacji po zużyciu (przez spalenie). Jeżeli adsorbowane były metale ciężkie, można je łatwo odzyskać z powstałego popiołu.
Roczna produkcja węgla aktywnego na świecie wynosi obecnie (2020 r.) ok. 250 tys. tonas: Nie je uhlie ako uhlie. Sila premeneného dreva, [w:] "Lesník" nr 12/2020, s. 18.
thumb|Węgiel aktywny
Wytwarzanie Węgiel aktywny może być otrzymywany praktycznie z każdego materiału węglowego zawierającego węgiel pierwiastkowy w dużym procencie. Powszechnie stosowanymi surowcami do produkcji węgla aktywnego są: drewno, węgiel kamienny bitumiczny, węgiel brunatny bitumiczny, torf, skorupy orzecha kokosowego (lokalnie). Dominującym sposobem otrzymywania węgla aktywnego na świecie jest tzw. aktywacja fizyczna. Obejmuje ona dwa etapy: karbonizację surowca organicznego i następującą po niej właściwą aktywację poprzez częściowe zgazowanie materiału węglowego czynnikiem gazowym (para wodna, dwutlenek węgla).