Słownik geograficzny Królestwa Polskiego w tomach wydanych w latach 1883–1902 wymienia: Kuplin, dwór wieś i dobra (wieś ma 386 dziesięcin ziemi włościańskiej i 65 dziesięcin cerkiewnych) Kuplin Stary, dobra: Moraczewskich (382 dziesięciny), Kraszewskich Kuplin Nowy, dobra: w części Korsaków (424 dziesięciny), później własność rodziny Zadarnowskich, w części Denizów (95 dziesięcin), zwana też Borek.
Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Kuplin wrócił do Polski, należał do gminy Mikitycze (wraz z folwarkiem Kupiln Nowy, natomiast folwark Kuplin Stary należał do gminy Noski), a od 1926 roku był w gminie Prużana powiatu prużańskiego województwa poleskiego, od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
Na mapie (P38_S39_PRUŻANA 1:100 000) wydanej przez Wojskowy Instytut Geograficzny w 1931 roku widoczne są: wieś Kuplin około 3 km na północny wschód od Kuplina – obszerny park i dwór Kuplin Stary, niepopodal dwie kaplice: katolicka i prawosławna, cmentarzyk (w miejscu kościoła z 1834 roku) około 1 km na północ od Kuplina – dwór Kuplin Nowy, kilkaset metrów na wschód – kilka zabudowań kolonii Kuplin Nowy około 2 km na południowy wschód od Kuplina – folwark Borek z kilkoma domami.