Po wybuchu I wojny światowej 1914 został powołany do C. K. Armii. Od marca 1915 został odkomenderowany do Legionów Polskich. Służył w randze audytora w Komendzie Legionów Polskich. Został awansowany na stopień kapitana 24 czerwca 1915. Służbę w legionach zakończył w pierwszej połowie 1917, po czym był dyrektorem w Zakładzie Wojennym dla Miast (późniejszy Zakład Kredytowy dla Miast). Był jednym z sześciu obrońców w procesie legionistów w Marmaros-Sziget od czerwca do września 1918.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W 1928 pełnił funkcję skarbnika Obywatelskiego Komitetu Ratowania Krakowa. Został awansowany do stopnia podpułkownika rezerwy służby sądowej ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. W 1924 był zweryfikowany w korpusie oficerów sądowych pospolitego ruszenia. W 1922 został wybrany na członka Tymczasowego Wydziału Samorządowego byłej Galicji. Założyciel Unii Narodowo-Państwowej w 1922Deklaracja programowa. [Inc.:] Polska jako naród ani na chwilę nie przestawała istnieć [...] : 28 czerwca 1922 r. / [Unia Narodowo-Państwowa]. W 1924 założył kancelarię adwokacką we Lwowie i pracował jako adwokat do ostatnich lat istnienia II Rzeczypospolitej. Publikował w „Nowej Palestrze”. Jako członek Związku Adwokatów Polskich wygłaszał wykłady.