thumb|Grób Leonarda Palczyńskiego na cmentarzu Powązkowskim Leonard Palczyński (ur. 7 lutego 1895, zm. 6 marca 1988) – podpułkownik Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 7 lutego 1895. Po wybuchu I wojny światowej służył w Legionach Polskich w II Brygadzie. Ukończył studia z tytułem magistra farmacji. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów administracji dział sanitarny (później grupa oficerów administracji sanitarnych).
W latach 20. służył w 6 Okręgowym Szefostwie Sanitarnym Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie, pozostając oficerem nadetatowym 6 Batalionu Sanitarnego. W 1932 służył w Szpitalu Okręgowym nr 6 we Lwowie. Następnie został przeniesiony z korpusu oficerów administracji do korpusu oficerów sanitarnych. W 1934 roku został przeniesiony do Szefostwa Sanitarnego Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie na stanowisko kierownika referatuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 271.. W marcu 1939 odbywał praktykę szpitalną w 6 Szpitalu Okręgowym we Lwowie. W tym czasie, w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 zajmował 1.