Aby zapewnić kompatybilność wsteczną z tymi tytułami, producenci sprzętu zaczęli dodawać przycisk „turbo”. Sama nazwa funkcji jest myląca, gdyż zamiast przyspieszać, spowalniała ona działanie procesora do częstotliwości 4,77 MHz celem wymuszenia kompatybilności ze starym oprogramowaniem pod procesor 8088. Funkcja „turbo” często była połączona z wyświetlaczem LCD wskazującym obecne taktowanie procesora oraz lampką LED, informującą o uruchomieniu bądź wyłączeniu tej funkcji. Wyświetlane taktowanie było zazwyczaj jedną z dwóch skonfigurowanych przy pomocy zworek wartością, nie faktyczną prędkością taktowania.
Nie wszystkie komputery posiadały „turbo”, jednak była to funkcja wyjątkowo często implementowana wśród komputerów z procesorami 286, 386, 486 oraz pierwszą generacją procesora Pentium.
Po zaprzestaniu produkcji systemów 8088, twórcy używali innych metod uzyskania kompatybilności wstecznej ze starszym oprogramowaniem, a sam przycisk "turbo" przestał być implementowany jako przestarzała technologia.
Niektóre komputery zamiast przycisku uruchamiały tryb zgodności za pośrednictwem kombinacji klawiszy (np. ++ oraz ++) celem uruchomienia wyłączenia „turbo”.