scenę uczty pogrzebowej ze zmarłym spoczywającym na łożu, a także maski w narożach.
Program ikonograficzny sarkofagu, utrzymany w kanonach klasycznej sztuki rzymskiej, poprzez wyobrażenia męki obrazuje historię zbawienia, zwieńczoną tryumfem Chrystusa. 10 zdobiących front reliefów ukazuje sceny zaczerpnięte ze Starego i Nowego Testamentu. W centralnej niszy górnego fryzu ukazany jest młodzieńczy Chrystus siedzący na tronie w otoczeniu świętych Piotra i Pawła, ze stopami wspartymi na wieńcu z chmur rozsnuwanym przez boga Caelusa. Boczne sceny tego fryzu ukazują kolejno: sąd Piłata, pojmanie Chrystusa prowadzonego przez dwóch żołnierzy, aresztowanie św. Pawła i ofiarowanie Izaaka. W dolnym rejestrze ukazano: lament Hioba, Adama i Ewę w raju, wjazd Jezusa do Jerozolimy, Daniela w jaskini lwów i pojmanie św. Piotra. Na bokach skrzyni sarkofagu umieszczono sceny prac rolnych symbolizujących cztery pory roku wraz z zaczerpniętą z kultu dionizyjskiego sceną winobrania, w ikonografii chrześcijańskiej przyswojoną jako symbol Eucharystii.