W 1920 zgłosił się ochotniczo do wojska i walczył w szeregach 1 pułku ułanów krechowieckich podczas wojny polsko-bolszewickiej, za co został uhonorowany Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 kwietnia 1921 i 2. lokatą w korpusie oficerów jazdy. Posiadał wówczas przydział do 21 pułku ułanów w Równem. W listopadzie 1924 został przeniesiony w rezerwie z 21 do 1 pułku ułanów. W 1934 był ponownie oficerem rezerwy 21 pułku ułanów.
W 1921 zaangażował się w wojskową akcję osadniczą na Kresach. Należał do pionierów osadnictwa w powiecie rówieńskim, gdzie ówczesne władze postanowiły zasiedlić oficerami 1 pułku ułanów i ich rodzinami tereny po dawnym poligonie szubkowskim tworząc Osadę Krechowiecką. Zamieszkał tam razem z rodzicami; przez cały okres od powstania osady do wybuchu II wojny światowej pełnił funkcję prezesa Osady. W międzyczasie ukończył studia w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.