Był cztery razy wybierany dziekanem tegoż wydziału (m.in. w 1932). W 1934 r. otrzymał od papieża Piusa XI godność prałata domowego. W maju 1938 roku został prorektorem UJK. Ponownie wybrany na rok akademicki 1939/1940.
Po likwidacji Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jana Kazimierza wyjechał ze Lwowa w listopadzie 1939 roku. Przedostał się do Tarnowa. Od 1940 roku przebywał w Kalwarii Zebrzydowskiej, będąc wykładowcą tamtejszego seminarium oo. Bernardynów.
Po zakończeniu wojny od 1946 roku był wykładowcą w macierzystym Seminarium Duchownym w Tarnowie. Równolegle od 1951 do 1954 roku wykładał na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Od 1953 zamieszkiwał w Ujanowicach i tam zmarł 19 czerwca 1961 roku.
Wybrane publikacje
Nieomylność Chrystusa w kwestii eschatologicznej, Lwów 1920 Wypędzenie przekupniów ze świątyni, Poznań 1923 Poselstwo Jana Chrzciciela do Chrystusa w świetle historii egzegezy i krytyki biblijnej, Warszawa 1924 Św. Augustyn jako biblista, Lwów 1930 Sobór Trydencki a czytanie Pisma św., Kraków 1948Ks. Stanisław Grzybek, Ostatnia droga śp. ks. prof. Piotra Stacha, Kraków 1961, s.