Wtedy zbudowano smukłą zachodnią wieżę, przebudowano dziedziniec wjazdowy. Około 1896 r. zmodernizowano wnętrza. Od 1918 r. właścicielką była Elisabeth, de mono Hauteville-Jacquemine (1849–1933), wdowa po Maximie.
Po 1945 roku był użytkowany przez PGR i jako dom wczasowy. W latach 1972 i 1985 przeprowadzano doraźne remonty zamku. W 1996 r. zamek kupił wrocławski przedsiębiorca Edward Ptak. Zimą 1997/1998 w pożarze uległ zniszczeniu dach i stropy. Odtąd zamek niszczeje. W roku 2006 Edward Ptak przekazał zamek spółce WKS „Śląsk Wrocław” S.A., której był akcjonariuszem i prezesem zarządu.
Architektura Budowla wzniesiona z kamienia i cegły na planie czworoboku, otynkowana, z niewielkim wewnętrznym dziedzińcem z ozdobnym portalem zwieńczonym trójkątnym frontonem zawierającym wazon z łodygami pełnymi liści i owoców chmielu niczym heraldyczne labry wychodzące z hełmu, belką z sentencją. W pachach łuku otworu wejściowego herby w polu nad lewą częścią łuku: Maxa von Johnstona Kroegeborna (1847-1918), syna Woldemara (1806–1860) i Theresy Amelang (1815-1887) a w polu nad prawą częścią łuku żony Maxa – Elisabethy von Hauteville-Jacquemine (1849–1933). Budowla trzykondygnacyjna z mezaninem, nakryta niskimi dachami dwuspadowymi.