Wykładał prawo cywilne na Wydziale Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W 1960 został nauczycielem akademickim UMCS i był nim do przejścia na emeryturę. Tam w 1961 się doktoryzował na podstawie dysertacji „Dochodzenie praw stanu cywilnego”. W 1964 uzyskał stopień docenta (ówczesny odpowiednik habilitacji), przedstawiwszy dzieło „Ochrona posiadania”. W 1971 otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1977 profesora zwyczajnego. W latach 1975–1989 kierował Zakładem Prawa Spółdzielczego i Organizacji Spółdzielczości. Wykłady prowadził do 1992. W 1994 został doktorem honoris causa UMCS. Specjalizował się w zakresie prawa rodzinnego, rzeczowego i spółdzielczego.

Był członkiem Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów oraz Komisji do Spraw Reformy Prawa CywilnegoNota biograficzna prof. dr. hab. Jerzego Ignatowicza na okładce książki: J. Ignatowicz, M. Nazar, Prawo rodzinne, wyd. II, LexisNexis, Warszawa 2006 .. Był autorem lub współautorem ustaw, m.in.: o księgach wieczystych i hipotece, o własności lokali, Prawa spółdzielczego, Prawa o aktach stanu cywilnego, nowelizacji Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z 1975.

W 1954 został odznaczony Medalem 10-lecia Polski LudowejUchwała Rady Państwa z dnia 30 grudnia 1954 r.