Istnieje udokumentowana hipoteza, że dom ten mógł być budynkiem wagi miejskiej. W 1774 Teofila Działyńska odkupiła za 250 florenów działkę od Franciszka Kocimskiego, celem zbudowania jatek i wagi. Określona w umowie lokalizacja obiektu wskazuje na dom narożny. Waga pełniła swoją rolę do około 1820, kiedy to nastąpił kryzys wełniany i handlujący suknem Żydzi wyemigrowali do Niemiec i USA. Budynek zmienił przeznaczenie, a jego pierwotna funkcja zatarła się w pamięci mieszkańców miastaAneta Falk, Wanda Karkucińska, Czy kórnicka waga miejska?, w: Urbanistyczne problemy zabytkowego miasta, Biblioteka PAN, Kórnik, 2015, s.10-11. W 1866 (po wielkim pożarze południowej pierzei Rynku, z którego ocalała tylko dawna waga miejska) podupadający obiekt odkupił Jan Kanty Działyński, powiększając swoje własności w obrębie ogrodów kórnickichMikołaj Potocki, Dzieje domu narożnego od pożaru do dziś, w: Urbanistyczne problemy zabytkowego miasta, Biblioteka PAN, Kórnik, 2015, s.11.