thumb|240px|Grób Jana Pawłowicza na cmentarzu wojskowym na Powązkach Jan Witold Pawłowicz (ur. 7 września 1910 w Goździku, zm. 24 września 1939 w Wilanowie) – polski entomolog leśny.
Życiorys Syn Kazimierza Pawłowicza i Zofii z Borkowskich. Jego ojciec był urzędnikiem kolejowym, który po wybuchu I wojny światowej został ewakuowany razem z rodziną w głąb Rosji, początkowo do Moskwy, a następnie do Barnauł. W 1919 Kazimierz Pawłowicz zaginął, trzy lata później wdowa po nim wraz z dziećmi wróciła w rodzinne strony. Jan Pawłowicz ukończył w 1929 Państwowe Gimnazjum Matematyczno-Przyrodnicze im. Hetmana Stanisława Żółkiewskiego w Siedlcach, a następnie rozpoczął studia na Wydziale Leśnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego pod kierunkiem Zygmunta Mokrzeckiego. Jako specjalizację wybrał entomologię leśną, praktykował w Puszczy Białowieskiej i w Stacji Ochrony Roślin Towarzystwa Ogrodniczego Warszawskiego w Morach. W grudniu 1934 przedstawił pracę dyplomową „Spostrzeżenia nad pasożytami trzech gatunków motyli leśnych Porthetria dispar L., Malacosma neustria L., Stilpnotia salicis L. (Lepidoptera), w związku z metodami biologicznego zwalczania owadów” i uzyskał tytuł inżyniera leśnika, za wysoki poziom pracy dyplomowej otrzymał medal.