Po Janie Ottonie majątek odziedziczył jego syn Tadeusz (1863–1930), kolejnym właścicielem był syn Tadeusza Jan Bochwic (1894–1937), ostatnią właścicielką była żona Jana Maria z Holstinghausen-Holsteinów (1915–1996).

Po III rozbiorze Polski w 1795 roku tereny, na których później powstał Florianów, wcześniej należące do województwa nowogródzkiego Rzeczypospolitej, znalazły się na terenie powiatu nowogródzkiego (ujezdu) kolejno guberni: słonimskiej, litewskiej, grodzieńskiej i mińskiej Imperium Rosyjskiego.

W dwudziestoleciu międzywojennym leżał w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie baranowickimDo 1919 w powiecie nowogródzkim, w gminie Darewo. W 1921 miejscowość liczyła 58 mieszkańców, zamieszkałych w 2 budynkach, w tym 37 Białorusinów i 21 Polaków. 37 mieszkańców było wyznania prawosławnego i 21 rzymskokatolickiego.

Od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.