Kościół Najświętszego Zbawiciela – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Ryki diecezji siedleckiej.
Historia Obecna murowana świątynia została wybudowana w latach 1908–1914 w stylu neogotyckim, dzięki staraniom księdza Jana Rozwadowskiego, konsekrowana w 1914, 1924 lub 1922 roku przez biskupa Henryka Przeździeckiego. Projektantem kościoła był Józef Pius Dziekoński, projekt powstał w 1900 roku.
Architektura lewo|mały|240x240px|Wnętrze Budowla jest zwrócona elewacją frontową w stronę północno-wschodnią, w kierunku szosy Lublin-Warszawa. Została wzniesiona z cegły, oparta na kamiennych fundamentach i ustawiona na cokole, wykonanym z obrobionego granitu polnego. Elewacje zostały zbudowane z czerwonej cegły, kontrastujące z nią białe tynki znajdują się jedynie w polach dekoracyjnych blend (na elewacji frontowej i szczytach) oraz w płaszczyznach fryzów wieńczących ściany. Świątynia została wybudowana na planie wydłużonego krzyża. Charakteryzuje się monumentalną bryłą tworzoną przez strzelistą wieżę frontową, halowy korpus o trzech nawach, szeroki transept a także prostokątne i zamknięte trójboczną absydą prezbiterium. Przy południowej stronie prezbiterium jest umieszczona zakrystia, przy północnej kaplica.