Korpus główny pałacyku, posadowiony ukośnie w stosunku do linii ulicy, uzyskał ośmioosiową fasadę osadzoną na niskim pasie cokołu.
W 1935 roku pałacyk został zakupiony przez Mieczysława Broniewskiego, specjalistę z dziedziny cukrownictwa, który zaadaptował budynek na rodzinną rezydencję według projektu Antoniego JawornickiegoMonika Kuhnke, Zaginiona kolekcja obrazów Mieczysława Broniewskiego, Cenne, bezcenne/utracone, Nr 4 (08.'97), http://www.zabytki.pl/sources/straty/kuhnke4-97.html.. Wówczas nad każdą z oficyn, u podstawy dachu umieszczono rzeźby amorka z towarzystwie zajączków (lewa oficyna) bądź cieląt (prawa oficyna). Zarząd Cukrowni Lubelskich przeniósł się natomiast do kamienicy przy ul. Koszykowej 8.
Podczas II wojny światowej w pałacyku mieściły się biura sprzedaży podwarszawskich cukrowni.
Budynek został lekko uszkodzony w 1944 roku. Po 1945 roku był siedzibą Klubu Inteligencji Pracującej Związku Walki Młodych, a od 1971 roku − Instytutu Matematycznego Polskiej Akademii Nauk. W korpusie głównym zachowały się elementy przedwojennego wystroju.