Ograniczenia w podróżowaniu W latach 90. na Kubie wybuchł kryzys gospodarczy związany ze wstrzymaniem wsparcia finansowego od byłego ZSRR. W celu ochrony stolicy Hawany przed napływem ubogich mieszkańców z prowincji wprowadzono prawo, zgodnie z którym osoby nie mieszkające w mieście na stałe lub niemające oficjalnego powodu, by przebywać w stolicy, mogą być wydalone z Hawany. W 2011 roku Raúl Castro zniósł część biurokratycznych ograniczeń, znosząc zezwolenia dla mieszkańców Kuby, którzy mają zameldowaną rodzinę w Hawanie.
Więźniowie polityczni W 2003 roku odbyły się masowe procesy sądowe przeciwko 75 opozycjonistom. W wyniku nacisku opinii międzynarodowej rząd na Kubie rozpoczął stopniowe wypuszczanie więźniów. Najpierw wypuszczono tych, którzy zgodzili się wyemigrować do Hiszpanii (40 osób). W 2010 roku odbyły się rozmowy pomiędzy rządem Kuby, kościołem katolickim (reprezentowanym przez kardynała Jaime Ortegę) oraz Hiszpanią. W wyniku rozmów w lipcu 2010 wypuszczono 50 więźniów politycznych skazanych w 2003 roku. Do 2012 roku wypuszczono ostatnich dwóch więźniów, Félixa Navarro i José Daniela Ferrera, których skazano na 25 lat pozbawienia wolności za „działanie na szkodę bezpieczeństwa państwa”. Pomimo złagodzenia kar, dokonano masowych aresztowań 23 lutego 2011 roku, w rocznice śmierci opozycjonisty Orlanda Zapaty.