Kościół reprezentuje styl renesansowy z elementami stylu gotyckiego. Jest to budowla murowana wzniesiona z cegły i ozdobiona detalami kamiennymi. Korpus kościoła jest jednonawowy, charakteryzuje się potężną frontową wieżą o wysokości 35 metrów, od ziemi wzniesioną na planie czworoboku, od trzeciej kondygnacji półokrągłą z przodu. Prezbiterium jest węższe i niższe, nakryte jest sklepieniem gotyckim, nawa nakryta jest sklepieniem kolebkowym z lunetami. Posadzka została wykonana z terakoty białej i czerwonej, w przyziemu wieży znajduje się kruchta. Z lewej i prawej strony prezbiterium są umieszczone gotyckie zakrystie z pomieszczeniami na piętrze (są to przebudowane dawne kaplice). Ołtarz główny pochodzi z XVIII wieku i reprezentuje styl barokowy, w nim znajduje się wspomniany wyżej obraz Matki Boskiej Loretańskiej. W drugiej kondygnacji ołtarza jest umieszczony obraz św. Trójcy. Równolegle, z lewej i prawej strony prezbiterium są umieszczone dwa boczne ołtarze, wykonane na początku XVII wieku: św. Piotra i św. Barbary. Dwa pozostałe ołtarze boczne – św. Kajetana i św. Klary - znajdują się w nawie, w niszach elewacji zewnętrznych. Ławki zostały wykonane w XIX wieku, organy powstały w 1880 roku. Chrzcielnica wykonana z piaskowca jest sygnowana datą 1613 i nazwiskiem jej fundatora – księdza Stanisława Korzeniowskiego.