Nokturn Fis-dur op. 15 nr 2 Utwór trzyczęściowy, z kontrastującą częścią drugą, uważany przez pierwszych monografistów Chopina za jeden z najpiękniejszych wczesnych nokturnów Chopina. Tadeusz Zieliński o głównym temacie utworu pisał, że jest „pełną słońca, kwiecistych kolorów i błogiego, leniwego spokoju”, i tworzy muzykę o brzmieniu „ciepłym i miękkim jak aksamit”.
Z kolei Jan Kleczyński, uczeń Marceliny Czartoryskiej, w książce wydanej w 1883 r., zatytułowanej Chopin w celniejszych swoich utworach pisze o części środkowej „pełnej niepokoju”: „Jej cichy i namiętny początek, jej gwałtowne – lubo krótkie – crescendo, jej nagły spadek do pianissima, czynią z niej jakby burzliwy nawias w cichym i spokojnym wylaniu młodzieńczej duszy. Temat pierwszy wraca – pisze dalej – a z nim spokój i elegancja wykwintnemu właściwa Chopinowi...”
Nokturn g-moll op. 15 nr 3 Powstawał w latach 1830–1833. Zajmuje ważne miejsce na ścieżce dźwiękowej „Łowcy jeleni (The Deer Hunter)" (1978, reż. Michael Cimino), podkreślając rytuał przejścia.
Bibliografia Mieczysław Tomaszewski, cykl audycji „Fryderyka Chopina Dzieła Wszystkie" Polskie Radio II
Kategoria:Nokturny Fryderyka Chopina