Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Łopuszna wróciła do Polski, znalazła się w gminie Kuszelewo w powiecie nowogródzkim województwa nowogródzkiego, od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W 2009 roku wieś liczyła 189 mieszkańców.
Dawny dwór mały|lewo|Dwór w okresie I wojny światowej Pileccy zbudowali na początku XIX wieku reprezentacyjny dwór. Trójkątny szczyt frontowego, centralnego portyku, z półokrągłym oknem, był podtrzymywany przez sześć doryckich kolumn. Portyk był otoczony przez taras z tralkową balustradą i schodkami po bokach. Od strony ogrodu do domu przylegała weranda o czterech doryckich kolumnach podpierających jednospadowy daszek. Weranda była również otoczona tarasem z balustradą.
W domu było około 20 pokoi, w amfiladzie, z dużym salonem i jadalnią pośrodku.
Dom był otoczony rozległym parkiem o powierzchni kilkudziesięciu morgów.
Dwór w Łopusznej nie przetrwał II wojny światowej. Pozostały resztki fundamentów zabudowań oraz wybudowana w 1908 roku na wzgórku kaplica grobowa Jodko-Narkiewiczów. Kaplica ma czterokolumnowy portyk szerokości budynku.
Majątek w Łopusznej został opisany w 2. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Kategoria:Wsie w rejonie zdzięcielskim