Za wrogów uznała zarówno "kapitalistyczną demokrację", jak i "marksistowski socjalizm", traktując obydwa jako zachodnie naleciałości, szkodzące społeczeństwom, w których dominowali muzułmanie.
Zew Islamu został wykryty przez tajne służby irackie najpóźniej w 1969. Przynależność do organizacji stała się wówczas karalnaS. Aburish, Saddam..., s. 88-89.. Na początku lat 70. w obrębie irackich służb utworzono specjalną komórkę specjalizującą się w inwigilowaniu i neutralizowaniu opozycji antyrządowej wśród szyitów. Rządząca w Iraku partia Baas, głosząca świeckość państwa, z zasady była przeciwna ruchom politycznym opartym na religii. Autorytarny rząd Iraku nie zamierzał również pozwolić na działalność jakichkolwiek stowarzyszeń, które nie byłyby kontrolowane przez władze centralneM. Farouk-Sluglett, P. Sluglett, Iraq..., s. 198-199.. W 1974 rząd doprowadził do aresztowania, skazania na karę śmierci i stracenia pięciu ulemów, którzy najprawdopodobniej byli związani z szyicką opozycją (przyczyny skazania nie zostały podane do wiadomości publicznej). Prawdopodobnie wydarzenie to przyczyniło się do zastraszenia szyitów, gdyż brak informacji o jakichkolwiek wystąpieniach antyrządowych tej społeczności w ciągu następnych dwóch lat.