5 kwietnia 1980 Zew Islamu przeprowadził kolejny zamach, na procesję pogrzebową zabitych w zamachu na Aziza, podczas którego również padły ofiary śmiertelne.
W odwecie 9 kwietnia 1980 Saddam Husajn nakazał stracenie as-Sadra i jego siostry Aminy. Na mocy prawa zabraniającego przynależności do organizacji stracono ponad sto osób, a tysiące aresztowano. W ramach represji przeciwko partii rząd Iraku nakazał również wywiezienie ponad 10 tys. szyitów do Iranu. W południowym Iraku doszło do zamieszek, stłumionych przez wojsko.
8 lipca 1982 Zew Islamu podjął próbę zamordowania Saddama Husajna, gdy ten odwiedzał Dudżail. Również ten zamach nie udał się. W odwecie Saddam Husajn nakazał zniszczenie Dudżail, masowe aresztowania i egzekucjeS. Aburish, Saddam..., s. 221..
Wojna iracko-irańska sprawiła, że tworzenie jakichkolwiek organizacji politycznych adresujących swój program do szyitów stało się faktycznie niemożliwe. Ideę formowania wyłącznie szyickich organizacji zaczęto bowiem postrzegać w irackim społeczeństwie jako zdradę stanu. W latach 1983–85 miały miejsce kolejne egzekucje osób aresztowanych wcześniej z powodu członkostwa w Zewie IslamuM. Farouk-Sluglett, P. Sluglett, Iraq..., s. 264.. Stracono m.in. 17 synów i wnuków Muhsina al-Hakima, ajatollaha i jednego z przywódców organizacji.