Całe życie kulturalne i intelektualne skupiało się w tym czasie wokół mariawickiej parafii, do której należało ¾ mieszkańców wsi. Mariawici imponowali pracowitością, dyscypliną, dobrą organizacją pracy, działalnością charytatywną i kulturalną.
Każdego dnia mariawici gromadzili się licznie w swoim kościele uczestnicząc we Mszy Świętej, śpiewając Godzinki do Najświętszej Maryi Panny, odmawiając modlitwy poranne, wieczorne, Anioł Pański, Różaniec i inne nabożeństwa. Codziennie od 6. rano do 9. wieczór zmieniali się wierni na odprawianie adoracji Przenajświętszego Sakramentu.
Na krótko przed rozłamem w 1935 roku, który nie ominął mariawickiej społeczności w Kadzidłowej, parafialne gospodarstwo rolne zostało sprzedane okolicznym chłopom. Zwolennicy abpa Kowalskiego urządzili kaplicę w domu brata Włoszkiewicza w Jastrzębi. Następnie wierni Kościoła Katolickiego Mariawitów spotykali się w domu rodzin Kamińskich a później Błaszczyków w Kadzidłowej, gdzie dojeżdżali z Felicjanowa: kpł. Maria Felicjan Wojtera oraz s. Maria Magdalena. Kościół i dom parafialny w Kadzidłowej przeszły w posiadanie Starokatolickiego Kościoła Mariawitów z siedzibą w Płocku. 15 sierpnia 1936 roku bp.