Pawieł Dmitrijewicz Borodin (ros. Павел Дмитриевич Бородин, ur. w Orle, zm. 11 marca 1998 w Moskwie) – radziecki polityk, Bohater Pracy Socjalistycznej (1966).
Życiorys Od 1932 należał do WKP(b), od 1938 był funkcjonariuszem partyjnym, w 1939 ukończył Moskiewski Instytut Samochodowy. W latach 1939–1947 pracował w aparacie KC WKP(b), w latach 1947–1950 wiceminister przemysłu samochodowego i traktorowego ZSRR. Między 1955 a 1957 wiceminister budowy traktorów i maszyn rolniczych ZSRR, później (1957–1959) I zastępca przewodniczącego Moskiewskiego Miejskiego Sownarchozu. W latach 1959–1963 zastępca przewodniczącego Państwowego Komitetu ds. Automatyzacji i Budowy Maszyn przy Państwowej Komisji Planowania ZSRR, w latach 1963–1971 dyrektor Moskiewskiej Fabryki Samochodów Ministerstwa Przemysłu Samochodowego ZSRR, między 1971 a 1983 dyrektor generalny Zjednoczenia ZIŁ Ministerstwa Przemysłu Samochodowego ZSRR. W latach 1966–1986 członek KC KPZR. W latach 1970–1984 deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od VIII do X kadencji.