Henryk Mościcki, uzyskała tytuł magisterski z filologii w zakresie historii.
Następnie, do 1933, pracowała jako nauczycielka historii, języka polskiego i rysunku w Gimnazjum Koedukacyjnym Towarzystwa Szkoły Średniej w Wyszkowie. Jako pedagożka włączyła się w życie społeczno-kulturalne miasta. Zorganizowała izbę pamięci i czytelnię szkolną. Wspierała ruch krajoznawczy młodzieży, zaangażowała się w pracę wychowawczą w harcerstwie. Nawiązała kontakt z TPPL w Warszawie, dla którego gromadziła materiały dotyczące kultury ludowej Kurpiów oraz powiatów pułtuskiego i ostrowskiego, przeznaczone na Powszechną Wystawę Krajową w Poznaniu. Praca ta ujawniła jej zainteresowania sztuką ludową, w szczególności z terenów Puszczy Białej.
Po wyjściu za mąż w 1933 przeniosła się do Lublina. Była współzałożycielką Komitetu Historii Sztuki i Etnografii przy Lubelskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk. W 1935 została członkinią zarządu oddziału Towarzystwo Propagandy Sztuki. Była sekretarką oddziału. Organizowała wystawy i odczyty z zakresu sztuki. W 1937 ukończyła studium muzeologiczne prowadzone przez prof. Eugeniusza Frankowskiego przy Muzeum Etnograficznym w Warszawie.