We wrześniu 1939 elektrownia została przejęta przez niemieckie władze okupacyjne, a dotychczasowi pracownicy zostali zmuszeni do pozostania. Od 1937 do 1948 niemal nieprzerwanie pracował jako inżynier, później kierownik i dyrektor Elektrowni, inżynier Michał Pasierbiewicz. Po zakończeniu wojny elektrownia przeszła na własność Państwa i otrzymała nazwą Elektrownia Siersza Wodna. W roku 1960, wskutek zużywania się urządzeń, elektrownię postawiono w stan likwidacji. Dwa lata później zakończono eksploatację. Jednocześnie podjęto decyzję o budowie nowej, wówczas największej w kraju, Elektrowni Siersza II.
W miejscu dawnej elektrowni powstał zakład energetyczny, jest to część spółki Tauron Dystrybucja SA (Rejon Dystrybucji Trzebinia-Siersza). Na terenie tego zakładu śladami po dawnej elektrowni są istniejące do dziś budynki: administracyjny, kotłowni i rozdzielni.
Dane techniczne Elektrownia do wytwarzania energii elektrycznej wykorzystywała cztery turbogeneratory o łącznej mocy zainstalowanej 22,5 MWe: Turbozespół nr 1 – 2,5 MWe (1913 r.) Turbozespół nr 2 – 2,5 MWe (1914 r.) Turbozespół nr 3 – 5 MWe (1922 r.) Turbozespół nr 4 – 12,5 MWe (1929 r.) Kotłownia mieściła