Obok nich, na pierwszym planie, widać chłopców puszczających statki na wodzie – zapowiedź przyszłej potęgi morskiej Kartaginy. Chociaż obraz przedstawia narodziny nowego imperium, co dodatkowo podkreśla blask wschodzącego słońca na horyzoncie, w przedstawionej scenie daje się już wyczuć zapowiedź jego przyszłego upadku.
Sam Turner uważał obraz za swoje największe arcydzieło, odmawiając jego sprzedaży, a w sporządzonej w 1829 roku pierwszej wersji swojego testamentu nakazał, by po jego śmierci użyto go jako całunu. Ostatecznie zgodził się zapisać go w spadku londyńskiej National Gallery pod warunkiem, iż płótno wraz z drugim zachowanym przez niego obrazem pt. Upadek Kartaginy, będzie zawsze prezentowane po obu stronach podziwianego przez niego obrazu Lorraina.
Przypisy
Kategoria:Obrazy Williama Turnera Kategoria:Obrazy w National Gallery w Londynie