Od 1978 dowódca 27 Gwardyjskiej Dywizji Zmotoryzowanej w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, w lutym 1979 awansowany na generała majora, 1982 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego, został I zastępcą dowódcy, a w kwietniu 1983 dowódcą 15 Armii Dalekowschodniego Okręgu Wojskowego. Od lutego 1984 generał porucznik, od 1985 szef sztabu – I zastępca dowódcy wojsk Dalekowschodniego Okręgu Wojskowego, od stycznia 1987 dowódca wojsk Dalekowschodniego Okręgu Wojskowego, w maju 1987 awansowany na generała pułkownika. Od 2 grudnia 1988 do 23 sierpnia 1991 szef Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR – I zastępca ministra obrony ZSRR, w sierpniu 1991 pełnił obowiązki ministra obrony ZSRR, 23 sierpnia 1991 zwolniony ze wszystkich stanowisk i skierowany do dyspozycji Ministra Obrony ZSRR, 6 listopada 1991 zwolniony do rezerwy. Od 1996 główny specjalista Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej, 1999–2008 kierowniczy inspektor Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej, 2008–2001 inspektor generalny i członek Kolegium Ministerstwa Obrony Federacji Rosyjskiej. W latach 1990–1991 członek KC KPZR.