Natomiast bratanek Jerzego – (profesor prawa na uniwersytecie w Rostocku) – został wyniesiony do stanu szlacheckiego przez księżniczkę Sophie Luise von Mecklenburg-Schwerin podczas jej ceremonii zaślubin z królem Prus Fryderykiem I w dniu 28 listopada 1708 r.
Młodość Jerzy (Georg) Klejna, spędził młodość w Kaliszu Pomorskim, a do polskiej armii trafił z zaciągu, jaki Władysław IV ogłosił w 1646 r. w związku z wojną z Turcją. Jerzy został zwerbowany do chorągwi dragonów autoramentu cudzoziemskiego pod dowództwem Ludwika Wejhera. W 1648 r. chorągiew ta została skierowana na Wołyń w celu tłumienia powstania Chmielnickiego. Regiment ten nie dotarł na czas do obozu wojsk polskich pod Piławcami, gdzie w dniach 23-25 września 1648 r. dokonała się jedna z najbardziej dotkliwych klęsk podczas powstania Chmielnickiego, ale walczył w 1648 roku nad Żółtymi Wodami i pod Korsuniem przeciwko Kozakom i Tatarom Chmielnickiego. Brał udział w bitwie pod Zborowem w 1649 roku, gdzie polskie wojska zdążające na odsiecz Zbarażowi zostały zaskoczone przez Tatarów i Kozaków.