Następny prototyp, DB s7, pojawił się w 1934 roku. Używał tego samego silnika co ZD.5, ale wniósł kilka udoskonaleń, które były wykorzystane w finalnej wersji Sd.Kfz.8, jak nadwozie, które miało dwie ławki dla załogi za siedzeniem kierowcy. Nadwozie to pozostało to samo do rozpoczęcia produkcji Sd.Kfz. 8. Prototyp ważył 14,4 t i miał możliwość holowania do 12 t. Ulepszona wersja o nazwie DB s8 została przedstawiona w 1936 roku. Cięższy (15 tonowy) model DB 9 pojawił się dwa lata później. Używał silnika Maybach HL 85 TUKRM, mógł przewozić do 800 kg ładunku i holować do 14 ton. Daimler-Benz próbował zamontować na pojeździe ich silnik Diesla OM 48/1, lecz projekt został odrzucony przez Wojskowe Biuro Uzbrojenia. DB 10 był ulepszoną wersją DB 9, został przedstawiony w październiku 1939 r. i był produkowany w trakcie wojny.
Opis Podwoziem Sd.Kfz.8 była rama podłużnicowa. Jednostką napędową był 12-cylindrowy, chłodzony wodą silnik benzynowy Maybach HL 85 TUKRM o pojemności 8,52 l i mocy 185 KM. Pojazd miał półautomatyczną skrzynię biegów ZF z czterema biegami do przodu i jednym do tyłu. Kierowca najpierw wybierał bieg, a następnie zmieniał przełożenie poprzez wciśnięcie sprzęgła. Pojazd miał dwa zbiorniki paliwa, jeden o pojemności 210 l, a drugi o pojemności 40 l.