Przybycie Wilhelma i towarzyszących mu mnichów spotkało się z niechętną, jeśli nie wrogą, reakcją żyjących w rozchwianej dyscyplinie monastycznej zakonników z Eskilsø, którzy nie mogąc znieść surowej dyscypliny narzuconej przez nowego opata, usiłowali - jednakże bez powodzenia - pozbawić go życia, podpalając nocą jego łoże. Mnisi, którzy wraz z Wilhelmem przybyli z Paryża, z trudnością znosili surowość duńskiego klimatu i po jakimś czasie postanowili powrócić do Francji. Trudne warunki życia na niewielkiej wysepce doprowadziły po dziesięciu latach pobytu Wilhelma do likwidacji klasztoru. W tej sytuacji biskup Absalon dokonał nadań ziemskich na rzecz zgromadzenia i ok. 1175 r. przeniósł mnichów do klasztoru Æbelholt w północnej Zelandii, a zabudowania klasztorne na wyspie Eskilsø pozostawiono swemu losowi. Do dziś na wyspie przetrwały jedynie fragmenty ruin kościoła klasztornego z wyraźnie zarysowanym kamiennym fundamentem świątyni składającym się z dwóch pomieszczeń na planie kwadratu i wydłużonej apsydy.
Opat Wilhelm uważany jest za pioniera zielarstwa w Danii. Z Francji przywiózł ze sobą nasiona nieznanych tam wcześniej ziół i w przyklasztornym ogrodzie założył plantację zielarską.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Historia klasztoru na Eskilsø (duń.)
Kategoria:Klasztory w Danii