Zygmunt Nagórski prowadził ją z Gustawem Sobocińskim przez trzy lata, redagowali w języku angielskim komunikaty o sytuacji w opanowanej przez Związek Radziecki Europie Wschodniej.
W 1948 emigrował wraz z rodziną do Stanów Zjednoczonych, dzięki listowi rekomendacyjnemu ambasadora amerykańskiego w Wielkiej Brytanii do wydawcy New York Times Arthura Sulzbergera zamieszkał w Tennessee i pracował w redakcji Chattanooga Times. Po sześciu miesiącach przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie został współzałożycielem Międzynarodowej Federacji Wolnych Dziennikarzy (International Federation of Free Journalists), która uzyskała akredytację ONZ. Początkowo musiał pracować dodatkowo w różnych zawodach m.in. sprzedawał szybkowary. Jego felietony zaczęły ukazywać się w The Wall Street Journal, The New York Times, The Washington Post i Christian Sciene Monitor, współpracował też z paryską Kulturą. W 1953 zdał egzamin i został pracownikiem United States Information Agency, w 1956 został rzecznikiem prasowym i był oddelegowywany na placówki zagraniczne m.in. w Egipcie, Korei Południowej i Francji. W 1966 przeszedł do Foreign Policy Association, a później pełnił funkcję dyrektora programowego w Council of Foreign Relations (Rada Stosunków Zagranicznych).