Żadne z Głównych Mocarstw Sprzymierzonych i Stowarzyszonych, oprócz Japonii, nie wykazywały zainteresowania w podjęciu zobowiązań względem mniejszości narodowych, religijnych, czy rasowych. Przepisy o ochronie mniejszości zawierały traktaty: z Austrią, podpisany 10 września 1919 w Saint Germain en Laye, z Bułgarią zawarty 27 listopada 1919 w Neuilly sur Seine, z Węgrami z 4 czerwca 1920 w Trianon, z Turcją 24 lipca 1923 w Lozannie. Rada Ligi Narodów przyjęła gwarancje każdego z tych traktatów. Dla Austrii i Bułgarii w 1920 roku, dla Węgier w 1921, a dla Turcji w 1924.
Kolejną gwarancją praw mniejszości w stosunku do innych państw przewidziane w Traktacie Wersalskim były traktaty zawarte z pięcioma Głównymi Mocarstwami Sprzymierzonymi i Stowarzyszonymi. Tyczyły się Czechosłowacji, Polski, Jugosławii, Rumunii, Grecji, Armenii. Każdy z artykułów skierowanych do tych państw zawierał takie same dwa ustępy. Pierwszy o zobowiązaniu się do zawarcia traktatu o ochronie praw mniejszości z pięcioma Głównymi Mocarstwami Sprzymierzonymi i Stowarzyszonymi. Drugi zobowiązanie do zawarcia traktatu gwarantującego wolność tranzytu oraz sprawiedliwe traktowanie handlu innych krajów.