Oprócz zdolności muzycznych ćwiczył się w kaligrafii, tworzył także kaligrafowane miniatury, które można było oglądać wyłącznie przez szkło powiększające. Jako najemny artysta rysował portrety, herby, drzewa genealogiczne i pejzaże. Jednym z najbardziej znanych dzieł Buchingera jest autoportret, na którym we włosach ukrył teksty siedmiu psalmów oraz modlitwę Ojcze nasz. Jako grawer wykorzystywał natomiast samodzielnie przystosowane do swoich potrzeb narzędzia.
Po osiągnięciu dorosłości przestał się ukrywać i zaczął występować publicznie, najpierw w Norymberdze, a następnie w innych miastach niemieckich. Był znany jako Mały Człowiek z Norymbergi, jako że miał jedynie 74 cm wzrostu. Jego publiczność stanowili wielokrotnie możni, włącznie z książętami i cesarzem. W 1701 roku Buchinger wyjechał w podróż do Szkocji i Anglii. Na Wyspy Brytyjskie wyjechał ze świtą Jerzego I, któremu miał nadzieję przedstawić instrument muzyczny własnego pomysłu i otrzymać pensję, która pozwoliłaby mu utrzymać się bez konieczności publicznych występów. Jednakże król zadowolił się wysłaniem jednorazowego prezentu. Na Wyspach dawał występy zarówno na ulicach, jak i w domach możnych. W latach 1720. występował w Irlandii.